Remont i przywrócenie dawnej funkcji pałacu około 1880 r.

 

Pałac w Gardzienicach w ryc. A. Lerue

Widok pałacu w II połowie XIX wieku. 

 

Prace podjęte z fundacji Augusta Iwańskiego około 1880 r. przywróciły funkcję reprezentacyjną pałacu z obszernymi komnatami wyłożonymi kamiennymi posadzkami i mieszkania w skrzydle południowym i przylegającym trakcie. 

 

Zapewne wówczas główny hall przedzielono ścianą z dwiema arkadami, zlikwidowano dawne schody do piwnicy z hallu, a nowe schody na 1. piętro umieszczono w pomieszczenia obok. Na skutek tych zmian w komunikacji pionowej, wykonano nowe schody – do piwnicy zachodniej w skrzydle południowym oraz od północy. Zapewne też zlikwidowano bezpośrednie wejścia do piwnic od strony zachodniej (,jeśli były) i przybudówkę od północy (znaną z ikonografii).

 

Na parterze i na piętrze zbudowano korytarz wewnętrzny, łączący wszystkie części pałacu w poziomie i zapewniający wygodne dojście do nowych schodów obok hallu i wyjście do ogrodu. Nic nie wiadomo o pracach we wnętrzu. Kompozycje elewacji pozostawiono bez zmian a jedynie odnowiono detale.

W takim stanie pozostawał pałac do połowy XX w.

 

Po II wojnie światowej pałac został znacjonalizowany jako część majątku ostatnich właścicieli – Rzewuskich i przeznaczony na siedzibę Uniwersytetu Ludowego. Na potrzeby nowej funkcji dokonano adaptacji i remontu obiektu w latach 60-tych XX wieku: zmieniono wówczas przeznaczenie części pomieszczeń, wymieniono instalacje (elektryczna, CO, ciepłej i zimnej wody użytkowej) i stropy nad salą balową, dach pokryto stalową blachą (w miejsce dachówki) oraz nadano nową kolorystykę elewacjom.

 

 

 Pałac w początku lat 90-ych XX wieku. Fot. Archiwum OPT Gardzienice.

 

Na podstawie: Pałac w Gardzienicach. Badania architektoniczne – faza I, aut. M. Brykowska i in., Kraków 2009.